من که باشم که ببینم رخ زیبای تورا                                            سرمه دیده کنم خاک کف پای تورا

 

کمتر از ذره ام و شمس دو عالم طلبم                                         ارزو میکنم ای دوست تماشای تورا

 

بامن خاک نشین لحظه ای از لطف نشین                                     تا نگاهی کنم ان قامت رعنای تورا

 

با من بی سروپا می کنی از لطف صفا                             من چه سان شکر کنم این همه اعطای تورا

 

غم تنهائیت ای دوست مرا پیرم کرد                                             میخورد غم ز ترحم غم غمهای تورا 

 

من که باشم که دعا بهر ظهور تو کنم                                             از خدا میکنم هر لحظه تمنای تو را

 

کی شود دیده خونبار بگوید سحری                                             امیدوار ، مینگرم سید و مولای تورا 

                 

                                                   

 

                                                

                                             

 


 

نوشته شده توسط حسین رستمی در دهم آذر 1387 ساعت 20:43 موضوع | لینک ثابت